ماموريت ما

بنياد آزادگان يک سازمان غير انتفاعی ثبت شده شماره 501(c)(3) است  که به منظور پيشبرد و سرعت بخشيدن در رسيدن به دموکراسی،  دستيابی به حقوق بشر و استقرار يک حکومت سکولار در ايران  اختصاص يافته است. سازمان آزادگان دارای يک استراتژی استوار و محاسبه شده برای تغييردارد و در اين برهه از زمان بحرانی لازم است تا برای رسيدن به هدف های نهائی هم از يک پشتوانه مالی و هم پشتوانه  معنوی برخوردار باشيم.

 آخوند های حاکم در تهران، دنيا را مثل يک مسجد تلقی می کنند و ميخواهند آنرا همانند يک مسجد اداره کنند، درحاليکه بدنبال يک انقلاب اقتصادی و با استفاده از نقطه نظر های آيت الله خمينی بر سر کار آمده اند. هرروز که می گذرد بر تسلط و کنترل رژيم اسلامی، تهران و کمک های مالی آنان به گروه های تروريستی افزوده می شود. آنها ده ها بيليون دلار نه  برای امور دفاعی و اجتماعی بلکه فقط به منظور يکی کردن و استحکام پايه های قدرت مصرف می کنند.

ايرانيانی که بر عليه نقش ستمگرانه ملايان قد علم کرده اند بشدت سرخورده شده اند. با تمام خطراتی که اين مردم را تهديد می کند آنها خواهان پايان دادن به حکومت مستبدانه و آزادی زندانيان سياسی هستند. کوشش همچنان ادامه دارد ورفته رفته شدت هم خواهد يافت تا زمانی که حکومت ملايان به سبک مسجد برچيده شود تا آنجا که قدرت به مردم تفويض شود.

اهنوز هم، زجر و شکنجه مذهبيونی که در اقليت هستند ادامه دارد، آنها با انتخابات غير دموکراتيک و تقلبی قدرت حاکمانه خود را اعمال می کنند. تقريبا همه روزنامه های طرفدار دموکراسی بسته شده اند و ويراستاران، صاحب امتياز آنان و نــويسندگانـــشان به زندان افتاده اند. رهبر دانشجويان و ملی گرايان مخالف رژيم و رهبرانشان دستگير، بطرز فجيعی شکنجه شده و در زندان بسر می برند، و بانوان (حتی آنانی که باردار هستند) سنگسار شده اند.

ايران بيش از هفتاد ميليون جمعيت دارد که تقريبا 45 ميليون آن را نسلی جوان تشکيل می دهد که کمتر از 25 سال دارد. اوضاع اقتصادی و بطور کلی استاندارد زندگی با سرعت در حال نقصان و پس روی است. نارضايتی و گله ميان نظاميان وحتی پاسداران انقللاب برای رژيم مشکلات فزاينده ای بوجود آورده است. رهبران مذهبی و بنياد های مذهبی همگی کنترل غير اصولی خود را بر اقتصاد تحميل می کنند. تغيير در ايران يک امر الزامی و حتمی است.

بايــــد به اين ديکتاتوری مذهبی  خاتمه داد!